Kiedy słyszę, że mi coś dadzą, pytam
– a kiedy i ile mi zabiorą, aby mi dać to, co obiecują?
Kiedy słyszę o wybrańcach narodu, pytam
– od kiedy są wybierani, aby chlać, szlajać się, balować?
Kiedy słyszę o służebnej roli dla społeczeństwa, pytam
– czy nie za daleko takim do problemów zwykłych ludzi zza okien limuzyn?
Kiedy słyszę jak będzie dobrze, pytam
– czemu tylko wybranym?
Kiedy słyszę o uczciwości i moralności, pytam
– czemu będzie wymagana tylko ode mnie?
Kiedy słyszę o przestrzeganiu prawa, pytam
– czemu tylko zwykły człowiek odpowiada za jego złamanie?
Kiedy słyszę o uprawianiu polityki, pytam
– czemu zwykle jest to rżnięcie głupa?
Kiedy słyszę o rozliczeniu z przeszłością, pytam
– czemu nie rozliczamy ich z finansów?

Kiedy widzę te zakazane ryje mam ochotę krzyczeć.

Amerykanie zachowują się aktualnie jak arabscy ekstremiści po udanych atakach na “zachodni” świat. Jedynie napisy w TV są inne…

Do tego ciekawostka. Gwarant respektowania praw człowieka na świecie ot tak w imię swoich interesów poleciał i stuknął jakiegoś człowieka. Bez sądu.

Po sesji spotów wyborczych na TVP1 przyszło mi do głowy, że PKW powinna wyznaczyć czas antenowy na to gdzieś po 19:00 na TVP1 albo o dowolnej porze, ale na CartoonNetwork albo innym MiniMini. Bo to jest właściwy czas i miejsce na bajki. Albo na TVN Turbo po 23 albo na jakimś płatnym kodowanym kanale zabezpieczonym przed dziećmi, bo telewizja publiczna w godzinach porannych to wybitnie nie jest miejsce na pierdolenie.

Ciekawe, skąd TVP2 wie, że to co zamierzają wyemitować będzie hitem? A nie – jak zwykle to bywa – szitem? No bo przecież jeśli odcinek serialu jest premierowy, nigdzie dotąd nie prezentowany – to skąd wiedzą, że się będzie podobał?

Ciekawe, czy zapowiedź tego typu można podciągnąć pod reklamę. Bo jeśli tak, to szanowni telewizyjni powinni nieco ostrożniej szafować “hitami” – w końcu reklama nie może zawierać jawnych kłamstw.

Jakoś tak mnie wychowano (a może to wrodzone? ;P), że każdemu człowiekowi należy się szacunek. Ot tak, na kredyt. Ale ów mój szacunek można stracić. Właśnie to się stało w przypadku pana Sławoja Leszka Głodzia.

Miałem wątpliwą przyjemność obejrzeć właśnie fragment rozmowy z owym panem na TVP Gdańsk. Proponuję, aby tego pana alkomatem testować zanim wejdzie do studia, bo takie teksty to na trzeźwo tylko Lepper chyba rzucał.

Z pamięci piszę, więc słowa może nie do końca wierne, ale treść będzie nie przekręcona. Sprawa o przejęciu fragmentu Parku Oliwskiego i ewentualnym jego zamknięciu. Imić Głódź żali się, że jak idzie na AWF, UG czy PG tam widzi dziesiątki milionów euro, wspaniałe sale, hale, aule. A oni z klerykami to gdzie mają iść? Do komory gazowej?

Okazuje się, że pazerność pośredników jak zwykle nie ma granic. I coraz mniej przejmują się pozorami. Do tego wydawałoby się wykształcony człowiek (bo przecież ingresu byle ciura nie powinien dostąpić) w ogóle nie umie rozmawiać. Przerywa prowadzącemu w pół słowa, nie umie estetycznie ująć myśli w składne zdania. Zresztą co do składania zdań to i do wielu prowadzących bym się przyczepił.

Blaah. Nie lubię pisać pod wpływem emocji, ale jutro już by mi się nie chciało…

Polsat 2. Godzina 20:20, wiadomości wieczorne. Sytuację w Birmie relacjonuje Małgorzata Ziętkiewicz. Ton płaczliwo-tragiczny. I aż prosi się o przytoczenie dowcipu, który kiedyś gdzieś widziałem w wersji rysunkowej:

Szef redakcji do młodego prezentera:
- … i kiedy czytasz wiadomość o pożarze nie myśl o tym, że to twój dom.

Rewelka!

Czaruś trzymający szalik kibica krzyczący “Jutro będzie lepiej” tak jakoś bez przekonania, tak jak to tylko on potrafi…

…śmiałem się chyba ze 3 minuty.

Naprawdę warto to zobaczyć.