W pracy ostatnio pojawił się problem – czy wierzchołki wielokąta są ułożone zgodnie z kierunkiem ruchu wskazówek zegara czy wręcz przeciwnie? Potrzebna była szybka i tania (w sensie obliczeniowym) metoda określenia owego ułożenia.

Ok, patrząc na obrazek widzimy od razu ;P A programowo?

Jak widać na rysunku wyznaczamy sobie 4 (w pewnych szczególnych przypadkach 3) punkty brzegowe – górny, prawy, dolny, lewy – opisując prostokąt na wielokącie. Znalezienie tych punktów jest proste i tanie – wystarczy raz przejrzeć listę współrzędnych.

Zapisujemy sobie numery tych punktów prawoskrętnie do array-a: 1,2,7,9. Jeśli ciąg jest rosnący – mamy prawoskrętny. Jeśli malejący – lewoskrętny.

Ok, a co, jeśli nam się figura obróci o 180 stopni i dostaniemy: 7,9,1,2 ? Ciąg nie jest już rosnący ;P Rozwiązań jest parę. Można szukać punktu nieciągłości i próbować splice tablicy zrobić i merge potem. Można sprawdzić, jaki jest największy element w tablicy i dodać taką wartość do wszystkich mniejszych. Przy 4 elementach będzie to nadal szybkie i proste: 7, 9, 10(1+9), 11(2+9).

Jak sprawdzić, czy ciąg jest rosnący?

$up = $points;
sort($up);
if(join($up)==join($points))
{
echo "rosnący";
}


Cała operacja jest prosta i szybka – zależna liniowo od ilości wierzchołków wielokąta.

Znów wieczorne dłubanie w PHP zaowocowało próbą obejścia ograniczeń narzuconych na język przez twórców. Tym razem padło na wielokrotne dziedziczenie. Było mi potrzebne kiedyś-kiedyś, lat temu parę, teraz już wiem, że nie jest potrzebne do szczęścia, lepiej i czytelniej można wszystko zrobić bez MI. Ale potraktowane jako ćwiczenie jest niezłą ciekawostką. Kody źródłowe na podstronie.

Popełniłem 2 małe projekty, które właściwie są narazie bardziej koncepcjami niż produktami nadającymi się do pełnego wykorzystania, ale powiedzmy, że działają.

Pierwszy z projektów to próba zaimplementowania pseudowątków w PHP. Działa wolno, ale skutecznie. Na podstronie kod i przykład wykorzystania.

Drugi, to implementacja prostego mechanizmu RPC pośredniczącego w korzystaniu ze zdalnych obiektów umieszczonych np na innych serwerach. Może się przydać do pobierania niedużych ilości danych, sterowania procesami czy zdalnej autoryzacji. Dużą zaletą jest prostota korzystania. Obiekt po zdefiniowaniu korzysta ze zdalnej maszyny w sposób całkowicie przezroczysty. Na podstronie kod i przykład wykorzystania.

Jeszcze trochę dokumentacja musi dojrzeć.

Jedno co mnie zaszokowało, to funkcjonalność. Jest mniejsza, słabiej przemyślana niż moje własne rozwiązania ;/
Jedyną przewagą ZF jest większy porządek w samym kodzie.

Uwagi praktyczne:

- domyślnie w debianie nie instaluje się php5-pdo-mysql. warto zainstalować. może oszczędzić paru minut zastanawiania się, dlaczego to #^@%$@# nie działa! ;D